.

مهدویت: رییس مذهب جعفری فرمده اند قائم ما هنگامي كه قيام كند، زمين به نور خداوند توسط حضرت روشن مي شود و مردم از روشني آفتاب مستغني شوند.

القائم نيوز به نقل از خبرگزاری شبستان: حضرت امام جعفر صادق عليه السلام رئيس مذهب جعفری در روز 17 ربيع الاول سال 83هجری چشم به جهان گشود. پدرش امام محمد باقر ( ع ) و مادرش "ام فروه " دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر مي باشد. کنيه آن حضرت: "ابو عبدالله " و لقبش "صادق " است.

حضرت صادق تا سن 12سالگی معاصر جد گراميش حضرت سجاد بود و مسلما تربيت اوليه او تحت نظر آن بزرگوار صورت گرفته و امام (ع) از خرمن دانش جدش خوشه چينی کرده است . پس از رحلت امام چهارم مدت 19سال نيز در خدمت پدر بزرگوارش امام محمد باقر (ع) زندگی کرد و با اين ترتيب 31سال از دوران عمر خود را در خدمت جد و پدر بزرگوار خود که هر يک از آنان در زمان خويش حجت خدا بودند ، و از مبدأ فيض کسب نور مي نمودند گذرانيد . بنابراين صرف نظر از جنبه الهی و افاضات رحمانی که هر امامی آن را دار مي باشد، بهره مندی از محضر پدر و جد بزرگوارش موجب شد که آن حضرت با استعداد ذاتی و شم علمی و ذکاوت بسيار ، به حد کمال علم و ادب رسيد و در عصر خود بزرگترين قهرمان علم و دانش گرديد.

پس از درگذشت پدر بزرگوارش 34سال نيز دوره امامت او بود که در اين مدت "مکتب جعفري " را پايه ريزی فرمود و موجب بازسازی و زنده نگهداشتن شريعت محمدی ( ص ) گرديد . زندگی پر بار امام جعفر صادق ( ع ) مصادف بود با خلافت پنج نفر از بنی اميه ( هشام بن عبدالملک - وليد بن يزيد - يزيد بن وليد - ابراهيم بن وليد - مروان حمار ) که هر يک به نحوی موجب تألم و تأثر و کدورت روح بلند امام معصوم ( ع ) را فراهم مي کرده اند ، و دو نفر از خلفای عباسی ( سفاح و منصور ) نيز در زمان امام ( ع ) مسند خلافت را تصاحب کردند و نشان دادند که در بيداد و ستم بر امويان پيشی گرفته اند ، چنانکه امام صادق ( ع ) در 10سال آخر عمر شريفش در ناامنی و ناراحتی بيشتری بسر مي برد.
متن زیر یادداشتی پیرامون حکومت جهانی حضرت مهدی(عج)از دیدگاه امام صادق است:

روي المفضل بن عمر عال :سمعت ابا عبد الله )عليه السلام( يقول :
ان قائمنا اذا قام اشرقت الارض بنور ربها , و استغني العباد عن ضوء الشمس , و ذهبت الظلمه , و يعمر الرجل في ملكه حتي يولد له الف ذكر , لا تولد فيهم انثي و تظهر الارض كنوزها حتي تراها الناس علي وجهها , و يطلب الرجل منكم من يصله بماله , و ياخذ من زكاته , لا يوجود احد يقبل منه ذلك , استغني الناس بما رزقهم من فضله. [1]
مفضل بن عمر مي گويد :
شنيدم از امام صادق )عليه السلام( كه مي فرمود :
به درستي كه قائم ما هنگامي كه قيام كند (ظهور نمايد) زمين به نور خداوند (توسط حضرت) روشن مي شود و مردم از روشني آفتاب مستغني شوند , ظلمت و تاريك از بين خواهد رفت و مردم آن زمان عمر طولاني كنند , تا هزار فرزند پسر به آنان عنايت شود كه بين آنها دختري نباشد , زمين گنجهاي خود را ظاهري و آشكار مي نمايد و همه مردم آن را خواهند ديد و طلب كنند.
مردي از شما در جستجوي كسي خواهد بود كه به او زكات دهد اما كسي را نمي يابد و كسي نخواهد بود كه اين مال را از او بپذيرد , و مردم به آنچه خداوند متعال به آنان كرم و فضل نموده مستغني خواهند بود. )همه بي نياز خواهند بود(
عن منذر الجوزي عن ابي عبد الله )عليه السلام(قال :
سمعته يقول :
يزجر الناس قبل قيام القائم)عليه السلام(عن معاصيهم بنار تظهر في السماء و حجره تجلل السماء , و خسف في البغداد ببلده البصره , و دماء تسلف بها , و خراب دورها , و فنا يقع في اهلها و شمول اهل العراق خوفا ً لا يكون لهم معه قرار. [2]
منذر جوزي گويد :
از امام صادق )عليه السلام( شنيدم كه مي فرمود :
مردم پيش از قيام ظهور حضرت قائم )عليه السلام(زجر مي كشند , و به بلاها و گرفتاريهايي در اثر معصيت و نافرمانيها دچار خواهند گرديد از قبيل :
1 ـ آتشي كه در آسمان پديد آيد.
2 ـ و سرخي كه تمام آسمان را بپوشاند.
3 ـ فرورفتن زمين در بغداد.
4 ـ و فرورفتن زمين (ديگري) در شهر بصره.
5 ـ خونريزي و خرابي خانه ها و از بين رفتن مردم (بصره) آنجا.
6 ـ ترس و وحشت عمومي ميان مردم عراق به طوري كه آرام نداشته باشند.
روي سيد بن طاووس عن الصادق)عليه السلام(قال :
لما كان من امر الحسين)عليه السلام( ما كان , ضجت الملائكه و قالوا :
يا ربنا هذا الحسين صفيك و ابن صفيك و ابن بنت نبيك , قال : فاقام الله ظل القائم و قال بهذا انتقم من هذا. [3]
سيد بن طاووس در كتاب لهوف از امام صادق )عليه السلام( نقل مي كند كه حضرت فرمود :
چون واقعه)خونين و جانگداز( كربلا رخ داد آن قدر اين واقعه دل خراش بود كه فرياد و ناله ملائكه بلند شد و به درگاه خدا ناليدند و عرض كردند پروردگارا اين حسين برگزيده و پسر برگزيده و پسر برگزيده و پسر دختر پيامبر تو است , خداوند سايه و شبح قائم (عج) را برپاداشت (و به ملائكه آن را نشان داد) و فرمود :
به وسيله اين (حضرت قائم عج) از آنها (بني اميه) انتقام خواهم گرفت.
عن ابان بن تغلب قال :
قال ابو عبد الله )عليه السلام):اذا خرج القائم لم يبق احد الا عرفه صالح او طالح . [4]
ابان نقل مي كند كه اما صادق(عليه السلام)فرمود : هنگامي كه قائم ما آل محمد (ع ) ظاهر شود كسي از صالح و ناصالح (از خوب و بد) نمي ماند كه او را نشناسد . (اشاره به اين كه حضرت مهدي (عج) يك چهره شناخته شده است براي همه )
عن بشير الدهان عن ابي عبدالله (عليه السلام) قال : هل تدري ( ما ) اول ما يبدا به القائم عليه السلام؟
قلت : لا .
قال :
خرج هذين و رطبين غضين فيحرقها. [5]
بشير دهان مي گويد از امام صادق (عليه السلام) شنيدم كه مي فرمود :
آيا مي داني اولين كاري كه قائم (عليه السلام) ( در مدينه انجام مي دهد ) چيست ؟
گفتم : نه .
فرمود :
اين دو نفر ( دو خليفه اول و دوم ) را تر و تازه ( از قبر ) بيرون مي آورد و مي سوازند .
پی نوشته:
[1] بحار الانوار ج 52 ص 337
[2] ارشاد شيخ مفيد (قدس سره)
[3] اثبات الهدي ج 7 ص 122
[4] اثبات الهدي ج 7 ص 168
[5] اثبات الهدي ، ج 7 ، ص 172